غياث الدين منصور دشتكي شيرازي
148
تحفة الفتى في تفسير سورة هل أتى
واين فرمانروايى ، همان فرمانروايى حق است وجز أو هرچه هست ، باطل وفروپاشيده است . « هيچ معبودى جز أو نيست . . . فرماندهى تنها أو را سزاست وهمه بهسوى أو بازمىگرديد . » مشرق هجدهم تفسير آيهء بيست ويكم - لباس وزيور بهشتى آية : عالِيَهُمْ ثِيابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَإِسْتَبْرَقٌ وَحُلُّوا أَساوِرَ مِنْ فِضَّةٍ وَسَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً « عالِيَهُمْ » منصوب است بر اين أساس كه حال باشد براي ضمير موجود در « يَطُوفُ عَلَيْهِمْ » . وسندس ( ديباى نازك ) وإستبرق ( ديباى ضخيم ) دو نوع جامهاند . وبيان ويژگى سبز بودن ، ازآنجهت است كه رنگ سبز از جمله رنگهاى درخشانى است كه سبب انبساط روحي گردد . وشايد به آن جهت است كه پرجلوهترين اين جامهها ، جامهاى است سبزرنگ . وبه آن لباس كرامت الهى كه بدان آراسته شدهاند اشاره دارد . همچنين است اين كلام الهى كه « به دستبندهايى از سيم آراستهاند » ودر جاى ديگر فرمود : « دستبندهايى از زر » . اين نيز بيانگر آن است كه بازوان جانهاشان به بازوبندهاى صور قدسي آراسته است . همچنان كه بازوان با آراسته شدن به دستبند وبازوبند زيبايى مىيابند وأسباب كمال آنهاست ، دلها نيز نسبت به آن صور الهى چنيناند . والبتة تفاوت است ميان اين دو زيور . وكلام الهى است كه فرمود « وخدايشان از شرابى پاك سيرابشان سازد » . در پيش بارها معاني كه از شراب مد نظر بود را بيان كرديم . در اين آية تنها با صفت « طهور » بيان شده ومراد آن است كه اين شراب علىرغم نامش ، هم پاك است وهم پاككنندهء نوشندهء آن . وكدام پاككننده در شستشوى كثافات فرومايه ، تواناتر از آب چشمهء حيات . مشرق نوزدهم تفسير آيهء بيست ودوّم - بهشت حاصل سعى در تحصيل آن آية : إِنَّ هذا كانَ لَكُمْ جَزاءً وَكانَ سَعْيُكُمْ مَشْكُوراً مقصود آن است كه آن نعمت كه به شما عنايت شد ، به ميزان تلاش وكوشش شما